&nbsp;Basit bir tabirle Netfilter, Linux çekirdeği içinde bir alt sistemdir. Paketlere müdahale etmek için bir ortam sunar. Paket filtreleme, NAT (Ağ Adresi Çevirisi) ve paketleri değiştirme gibi işlemleri gerçekleştirebilir. Bu işlemleri yaparken, çekirdeğin ağ yönetim sistemi Netfilter’a kolaylıklar sağlar. Netfilter, Linux ağ altyapısında güçlü ve esnek bir araçtır. Ancak, Netfilter’ı doğrudan kullanmak yerine, kullanıcıların daha rahat bir şekilde ağ yapılandırmaları yapabilmesi için çeşitli araçlar geliştirilmiştir. Bu araçlardan en popüleri iptables’dır. İptables, Netfilter için kullanım kolaylığı sağlar. Aşşağıdaki şema bu durumu daha kolay anlaşılabilir kılabilir.

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/netfilter__205.gif" alt="" style="height: 350px;width: 350px"/>

iptables, Netfilter’ın sunduğu işlevlere bir kullanıcı arayüzü sağlar. Bu araç sayesinde:
<ul>
<li>Gelen ve giden paketleri filtreleyebilir,</li>
<li>Belirli bir porta veya adrese yönlendirme yapabilir,</li>
<li>NAT ve IP maskeleme işlemlerini gerçekleştirebilirsiniz.</li>
</ul>
Örneğin; bir web sunucusunu yapılandırırken, iptables ile gelen istekleri yalnızca belirli portlar (örneğin, 80 ve 443) üzerinden kabul edebilir ve istenmeyen trafiği engelleyebilirsiniz.
<img src="https://img.makdos.blog//media/temporaryimagefolder/screenshot-from-2025-01-22-11-55-10__117.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>
iptables -A INPUT -p tcp --dport 80 -j ACCEPT iptables -A INPUT -p tcp --dport 443 -j ACCEPT

<h2>Temel İptables Yapılandırılmaları</h2>

<ul>
<li>Belirli IP adresine izin verme (izin verilen IP 192.168.1.100) :</li>
</ul>
iptables -A INPUT -s 192.168.1.100 -j ACCEPT 
<ul>
<li>Ping isteklerini engelleme:</li>
</ul>
iptables -A INPUT -p icmp --icmp-type echo-request -j DROP
<ul>
<li>Engellenen paketleri loglama ve izleme:</li>
</ul>
iptables -A INPUT -j LOG --log-prefix "IPTables-Dropped: "
iptables -A INPUT -j DROP
<ul>
<li>Gelen trafiği yönlendirme (örneğin 80. porttan gelen trafiği 8080’e yönlendirmek):</li>
</ul>
iptables -t nat -A PREROUTING -p tcp --dport 80 -j REDIRECT --to-port 8080
* Yük Dengeleme için sunucular arasında trafik dağıtılır.Ters Proxy ile IP gizleme ve güvenlik sağlanır.Ön Uç-Arka Uç Ayrımı yapılarak farklı sunuculara yönlendirme yapılır.Güvenlik amacıyla trafiği ara katman sunucularına iletebilirsiniz.Port Çakışmalarını Engellemek için portlar yönlendirilir.NAT ile özel ağdan internete trafik yönlendirilir.
<ul>
<li>İç ağdan gelen trafiği internete yönlendirme:</li>
</ul>
iptables -t nat -A POSTROUTING -o eth0 -j MASQUERADE
<ul>
<li>Mevcurt kuralları listeleme:</li>
</ul>
iptables -L -v -n
<ul>
<li>Mevcut kuralı silme:</li>
</ul>
iptables -D INPUT 1 # INPUT zincirindeki 1. kuralı siler.
<ul>
<li>Tüm kuralları silme (gelişmiş sistemlerde önerilmez): </li>
</ul>
iptables -F
<ul>
<li>Kuralları kaydetme ve yükleme (Ubuntu için):</li>
</ul>
sudo iptables-save &gt; /etc/iptables/rules.v4 ---------&gt; kuralları kaydetme
sudo iptables-restore &lt; /etc/iptables/rules.v4 -------&gt; kuralları yükleme 
* iptables kuralları geçici olarak çalışır ve sistemi yeniden başlattığınızda bu kurallar kaybolur. Kalıcı hale getirmek için kuralları bir dosyaya kaydetmeli ve sistem başlatıldığında otomatik olarak yüklenmesini sağlamalısınız.

Kısaca, iptables, Netfilter’ın sunduğu işlevleri kullanıcı dostu bir arayüzle sunar, böylece ağ yöneticileri, paket filtreleme, NAT işlemleri ve güvenlik duvarı yapılandırmalarını kolayca yapabilirler.
Özetle, iptables ile şunları yapabilirsiniz:
<ul>
<li>Gelen ve giden paketleri filtreleyebilir,</li>
<li>Belirli portlara veya IP adreslerine yönlendirme yapabilir,</li>
<li>Güvenlik duvarı kuralları ekleyebilir ve loglama yapabilirsiniz.</li>
</ul>
Bu tür yapılandırmalar, ağınızın güvenliğini artırırken, performans ve işlevsellik açısından önemli faydalar sağlar. Sistem başlatıldığında iptables kurallarının kaybolmaması için kuralların kaydedilmesi ve uygun şekilde yüklenmesi gerektiğini unutmamalısınız. Bu, güvenlik ve yönetilebilirlik açısından kritik bir adımdır.

Bu yazıda temel web sitesi ve sunucu isteklerini filtreleyen netfilter iptables kural yapılandırılmasından bahsedilmiştir.

netfilter logo

Netfilter- İptables  İle Temel Güvenlik Duvarı Yapılandırılması 

Iptables NAT kurallarını listelemek i&ccedil;in aşağıdaki komutu girebilirsiniz ya da kendinize g&ouml;re d&uuml;zenleyebilirsiniz.
&nbsp;
<pre>iptables -t nat -L</pre>

Iptables NAT kurallarını listeleme

LXD, LXC, Docker gibi kontaynır kullanımlarında ya da i&ccedil; networkteki bir aygıtın &ouml;zel &ccedil;ıkış IP adresine sahip olmasını isterseniz aşağıdaki kodları kullanabilirsiniz.
&nbsp;
<pre class="prettyprint">iptables -t nat -I POSTROUTING -s icip.ad.re.si/32 -j SNAT --to-source disip.ad.re.si</pre>
<pre class="prettyprint">iptables-save &gt; /etc/iptables/rules.v4</pre>
&nbsp;

Linux  iptables -t nat -I POSTROUTING -s icip.ad.re.si/32 -j SNAT --to-source disip.ad.re.si

Linux IPtables çıkış IP adresi seçmek.

iptables ile sunucuya sadece 1 IP adresi ile bağlantıya izin vermek i&ccedil;in kod &ouml;rneği aşağıdadır.
NOT: Sunucuya erişim yaptığınız IP adresiniz ile izin verilecek IP adresi farklı ise ilk kurala g&ouml;re bağlantınızın kesileceğini unutmayın.
<pre class="prettyprint">iptables -P INPUT DROP iptables -I INPUT -s ip.ad.re.si -j ACCEPT iptables -I OUTPUT -s&nbsp;ip.ad.re.si -j ACCEPT itpables -I INPUT -m state --state ESTABLISHED,RELATED -j ACCEPT iptables-save</pre>
&nbsp;

iptables ile sunucuya sadece 1 IP adresi ile bağlantıya izin vermek

<pre>#!/usr/bin/env bash iptables -X; iptables -F; iptables-save; iptables -L ### Dışarıdan gelen TCP Portu i engelle ve LOG kaydı al iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j LOG --log-prefix "Port 22 Engellendi" iptables -A INPUT -p tcp --dport 22 -j DROP</pre>

IPTables trafiği loglamak ve dışarıdan gelen TCP Portu i engelle ve LOG kaydı al

IPTables trafiği loglamak. iptables LOG --log-prefix

&nbsp;
<pre>#!/usr/bin/env bash #### GMT zamanına g&ouml;re saatlerden 3 saat &ccedil;ıkarılmalı #### Haftanın belirli g&uuml;n ve saatleri arasında blocklama ya da izin verme iptables -A INPUT -m time --timestart 14:11:00 --timestop 23:30:00 --weekdays Mon,Tue -j DROP #### Pazartesi ve Salı g&uuml;n&uuml; 17:11:00 ile 20:30:00 arasında dışarıdan i&ccedil;eriye izin ver iptables -A INPUT -m time --timestart 14:11:00 --timestop 23:30:00 --weekdays Mon,Tue -j ACCEPT</pre>

IPTables haftanın belirli gün, saatlerinde bağlantıya izin vermek

IPTables haftanın belirli gün ve saatlerinde bağlantıya izin vermek

IPTables ile SSH portunu bir IP adresine izin vermek i&ccedil;in gerekli &ouml;rnek komut
&nbsp;
<pre>#!/usr/bin/env bash iptables -A INPUT -s 185.122.122.202 -p tcp --dport 22 -j ACCEPT</pre>

IPTables ile SSH portunu bir IP adresine izin vermek için gerekli örnek komut

IPTables ile SSH portunu bir IP adresine izin vermek

IPTables ile SSH portunu bir IP adresine engellemek i&ccedil;in &ouml;rnek komut.
<pre>#!/usr/bin/env bash iptables -A INPUT -s 192.168.1.57 -p tcp --dport 22 -j DROP</pre>

IPTables ile SSH portunu bir IP adresine engellemek. iptables -A INPUT -s 192.168.1.57 -p tcp --dpor

IPTables ile SSH portunu bir IP adresine engellemek

iptables ile&nbsp;80 portuna gelen sorguları 443 e y&ouml;nlendir
<pre>#!/usr/bin/env bash #### 80 portuna gelen sorguları 443 e y&ouml;nlendir iptables -A PREROUTING -t nat -p tcp --dport 80 -j REDIRECT --to-port 443 #### PREROUTING Kayıt listeleme iptables -L -n -t nat #### PREROUTING Kayıt silme iptables -t nat -D PREROUTING satirno </pre>

iptables ile 80 portuna gelen sorguları 443 e yönlendir. http trafiği https e yönlendirmek

IPTables ile port yönlendirmek. iptables http trafiği https e yönlendir

IPTables sunucu yeniden başladıktan sonra &ccedil;alışmıyoesa iptables koşullarını kaydet a&ccedil;ılışta &ccedil;alıştır
<pre>#!/usr/bin/env bash #### iptables koşullarını kaydet ve a&ccedil;ılışta &ccedil;alıştır apt update; apt upgrade -y; apt install -y iptables-persistent iptables-save &gt; /etc/iptables/rules.v4</pre>

IPTables sunucu yeniden başladıktan sonra çalışmıyoesa iptables koşullarını kaydet açılışta çalıştır

IPTables sunucu yeniden başladıktan sonra çalışmıyor ise

<h2>Adım 1: Hesap Ekleme Menüsüne Erişim</h2>
<h2>Outlook programını açtıktan sonra sol üst köşedeki Dosya (File) menüsüne tıklayın ve açılan "Bilgi" (Info) sekmesindeki Hesap Ekle (Add Account) butonuna basın.</h2>

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/1__445.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>

<h2>Adım 2: Kurulum Türünü Seçme</h2>
<h2>Karşınıza çıkan "Otomatik Hesap Kurulumu" ekranında, e-posta adresinizi hemen girmeyin. Alt kısımdaki Elle kurulum veya ek sunucu türleri (Manual setup or additional server types) seçeneğini işaretleyip İleri (Next &gt;) butonuna tıklayın.</h2>

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/2__292.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>

<h2>Adım 3: Hizmet Türünü Belirleme</h2>
<h2>"Hizmet Seç" (Choose Service) ekranında, kurumsal mail altyapımıza uygun olan POP veya IMAP (POP or IMAP) seçeneğini işaretleyin ve İleri (Next &gt;) butonuna basarak devam edin.</h2>

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/3__872.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>

<h2>Adım 4: Sunucu ve Kullanıcı Bilgilerinin Girilmesi</h2>
<h2>En kritik adım olan bu ekranda hesap ayarlarınızı eksiksiz doldurmanız gerekmektedir:</h2>
<h2></h2>
<h2>Adınız (Your Name): Karşı tarafın görmesini istediğiniz adınız</h2>
<h2>E-posta Adresi (Email Address): E-posta adresinizin tamamı</h2>
<h2>Hesap Türü (Account Type): Açılır menüden IMAP seçin.</h2>
<h2>Gelen posta sunucusu (Incoming mail server): mail.sitenizinadi.com (Örn: mail.makdos.tech)</h2>
<h2>Giden posta sunucusu (Outgoing mail server): mail.sitenizinadi.com</h2>
<h2>Kullanıcı Adı (User Name): E-posta adresinizin tamamı</h2>
<h2>Parola (Password): E-posta şifreniz.</h2>

<h2>Bilgileri girdikten sonra hemen ileri demeyin, giden sunucu ayarlarını yapmak için sağ alt kısımdaki Diğer Ayarlar... (More Settings...) butonuna tıklayın.</h2>

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/4__37.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>

<h2>Adım 5: Giden Sunucusu Doğrulaması (Çok Önemli)</h2>
<h2>Açılan ufak pencerede üst kısımdan Giden Sunucusu (Outgoing Server) sekmesine geçin. Buradaki "Giden sunucum (SMTP) için kimlik doğrulaması gerekiyor" (My outgoing server (SMTP) requires authentication) kutucuğunu mutlaka işaretleyin. Aksi takdirde farklı kurumlara (Gmail, Hotmail vb.) e-posta gönderemezsiniz.</h2>

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/7__115.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>

<h2>Adım 6: Gelişmiş Port Ayarları</h2>
<h2>Aynı pencerede üstten Gelişmiş (Advanced) sekmesine geçin ve port ayarlarını güvenli bağlantı altyapısına göre yapılandırın:</h2>
<h2>Gelen sunucusu (IMAP): 143</h2>
<h2>Aşağıdaki şifreli bağlantı türünü kullan: Açılır menüden TLS (veya STARTTLS) seçin.</h2>
<h2>Giden sunucusu (SMTP): 587</h2>
<h2>Aşağıdaki şifreli bağlantı türünü kullan: Açılır menüden TLS (veya STARTTLS) seçin.</h2>
<h2>Ayarları tamamladıktan sonra Tamam (OK) butonuna tıklayarak pencereyi kapatın ve ana ekranda İleri (Next &gt;) butonuna basın.</h2>

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/5__771.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>

<h2></h2>
<h2>Adım 7: Test ve Kurulumun Tamamlanması</h2>
<h2>İleri butonuna bastığınızda Outlook, girdiğiniz sunucu ayarlarını otomatik olarak test edecektir. Hem gelen sunucusuna (IMAP) giriş hem de test e-postası gönderme işlemleri yeşil tik ile başarıyla tamamlandığında, Kapat (Close) butonuna basabilirsiniz.</h2>

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/6__83.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>

<h2></h2>

Outlook 2016 masaüstü uygulamasını kullanarak kurumsal e-posta hesabınızı sorunsuz bir şekilde bilgisayarınıza kurmak için adımları sırasıyla izleyebilirsiniz

Makdos Outlook 2016 E-Posta Kurulum Rehberi

Outlook

<h3>Adım 1</h3>
Thunderbird programını ilk açtığınızda veya yeni bir hesap eklemek istediğinizde, ana ekranda yer alan "Eklenecek hesabı seçin" başlığı altındaki zarf simgeli "E-posta" butonuna tıklayın. 
<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/1tr__44.jpg" alt="" style="height: auto;width: auto"/>
Adım 2: Temel Kullanıcı Bilgilerinin Girilmesi
Açılan "Hesap Merkezi" penceresinde, karşı tarafın göreceği Tam isim kısmını (Örn: Adınız Soyadınız) ve kurulumunu yapacağınız kurumsal E-posta adresi kısmını doldurun.
 
Adım 3: Manuel Yapılandırmaya Geçiş
Bilgilerinizi ve parolanızı girdikten sonra sağdaki "Devam et" butonuna tıklamayın. Otomatik sistemin yanlış portlar atamasını ve bağlanma hatası vermesini engellemek için, sol alt kısımda beliren mavi renkli MANUEL YAPILANDIRMA yazısına tıklayın. 
<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/tr2__390.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>
Adım 4: Gelen Sunucu (IMAP) Ayarları
Açılan detaylı formda, Gelen sunucusu (IMAP) ayarlarını şu şekilde doldurun: 
<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/tr3__454.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>
<h3>Adım 5: Kimlik Doğrulama ve Senkronizasyon</h3>
<h3>Sunucuyla bağlantı başarılı bir şekilde kurulduktan sonra, Thunderbird uygulaması maillerinizi indirmeden önce sizden son bir onay isteyecektir. Ekrana gelen "Kimlik doğrulama gerekli" penceresinde Parola kutucuğuna şifrenizi girin.</h3>
<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/tr4__534.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>

Mozilla Thunderbird arayüzü ile kurumsal (IMAP/SMTP) e-posta kurulumu

Thunderbird E-Posta Kurulum Rehberi (2026)

ThunderBird

<h2 style="margin-left:0px;">MacOS işletim sisteminin gelişmiş güvenlik önlemleri nedeniyle, AnyDesk gibi uzak masaüstü bağlantı uygulamalarının bilgisayarınızı kontrol edebilmesi ve ekranınızı görebilmesi için bazı izinleri manuel olarak vermeniz gerekir.</h2>
<h2 style="margin-left:0px;">İşte bu sorunu çözmek için yapmanız gerekenler:</h2>
<h3>1. Sistem Ayarlarına Giriş Yapın </h3>
<h3>İşleme başlamak için ekranın alt kısmında bulunan Dock (görev çubuğu) üzerinden Sistem Ayarları çark simgesine tıklayarak ayarlar menüsünü açın.</h3>

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/1__834.jpeg" alt="" style="height: auto;width: 900px"/>
2. Gizlilik ve Güvenlik Menüsünü Bulun 
Açılan pencerenin sol tarafındaki menüyü aşağı kaydırın. El simgesiyle gösterilen Gizlilik ve Güvenlik (Privacy &amp; Security) sekmesini bulup tıklayın.

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/4__648.jpeg" alt="" style="height: auto;width: 900px"/>
3. Erişilebilirlik İzinlerine Gidin
Bilgisayarınızın klavye ve fare kontrolünü AnyDesk’e vermek için sağ taraftaki menüden Erişilebilirlik (Accessibility) seçeneğine tıklayın.

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/8__109.jpeg" alt="" style="height: auto;width: 900px"/>
4. AnyDesk’e Kontrol Yetkisi Verin
Karşınıza bilgisayarınızı kontrol etme yetkisi olan uygulamaların bir listesi çıkacak. Listeden AnyDesk’i bulun ve yanındaki anahtarı tıklayarak aktif (mavi) konuma getirin. (Bu aşamada Mac’iniz sizden parmak izi veya şifre isteyebilir).

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/7__424.jpeg" alt="" style="height: auto;width: 900px"/>

<h3 style="margin-left:0px;">5. Uygulama Listede Yoksa Ne Yapmalısınız? </h3>
Eğer bir önceki adımdaki listede AnyDesk’i göremiyorsanız listenin hemen altında bulunan "+" (Artı) butonuna tıklayın.


<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/6__24.jpeg" alt="" style="height: auto;width: 900px"/>

<h3 style="margin-left:0px;">6. Uygulamayı Manuel Olarak Ekleyin </h3>
"+" butonuna tıkladıktan sonra açılan dosya seçici penceresinde sol menüden Uygulamalar (Applications) klasörüne girin. Buradan AnyDesk’i seçip "Aç" butonuna tıklayarak listeye ekleyin ve ardından anahtarını aktif hale getirin.


<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/5__538.jpeg" alt="" style="height: auto;width: 900px"/>

<h3 style="margin-left:0px;">7. Ekran Kaydı İzni İçin Geri Dönün </h3>
Erişilebilirlik iznini hallettikten sonra, karşı tarafın ekranınızı görebilmesi için tekrar Gizlilik ve Güvenlik menüsüne dönün. Menüden Ekran ve Sistem Ses Kaydı (Screen &amp; System Audio Recording) seçeneğine tıklayın.


<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/2__84.jpeg" alt="" style="height: auto;width: 900px"/>

<h3 style="margin-left:0px;">8. Ekran Paylaşımını Etkinleştirin </h3>
Açılan sayfada tıpkı önceki adımlarda yaptığımız gibi listeden AnyDesk’i bulun ve yanındaki anahtarı aktif (mavi) hale getirin.

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/3__200.jpeg" alt="" style="height: auto;width: 900px"/>
Mac’inizde AnyDesk için gereken tüm izinleri başarıyla tanımladınız. Artık uzak masaüstü bağlantılarınızı sorunsuz bir şekilde gerçekleştirebilirsiniz.

MacOS Sistem Ayarları üzerinden AnyDesk uygulamasına ekran paylaşımı ve kontrol yetkisi verme adımları.

Mac AnyDesk İzin Ayarları

Mac OS

587 (SMTP Submission) portuna gelen TCP trafiğini izlemek için:
<pre>tcpdump -i any tcp port 587</pre>

Sadece gelen bağlantıları görmek için (SYN paketleri):
<pre>tcpdump -i any ’tcp dst port 587’</pre>

IP adreslerini sayısal olarak göster:
<pre>tcpdump -i any -nn ’tcp dst port 587’</pre>


Paket içeriğini ASCII olarak görmek (SMTP komutları için faydalıdır):
<pre>tcpdump -i any -nn -A ’tcp port 587’</pre>

Hex + ASCII:
<pre>tcpdump -i any -nn -X ’tcp port 587’</pre>

Belirli bir IP’den gelenleri izlemek:
<pre>tcpdump -i any -nn ’host 192.168.1.100 and tcp port 587’</pre>

Paketleri dosyaya kaydetmek:
<pre>tcpdump -i any -nn -w smtp587.pcap ’tcp port 587’</pre>

Daha sonra incelemek için:
<pre>tcpdump -nn -r smtp587.pcap</pre>

Mail sunucusunda en sık kullanılan komut genellikle şudur:
<pre>tcpdump -i any -nn -A ’tcp dst port 587’</pre>

Bu, 587 portuna gelen SMTP bağlantılarını ve istemcinin gönderdiği EHLO, AUTH, MAIL FROM gibi komutları (TLS başlamadan önce veya STARTTLS öncesinde) izlemenizi sağlar.

587 (SMTP Submission) portuna gelen TCP trafiğini izlemek

Linux

Linux’ta Rsync Tabanlı Akıllı Proje Yedekleme Sistemi (vcp Scripti)

<h1>Modern yazılım geliştirme ortamlarında projeler hızlı büyür ve birçok geçici/üretilmiş dosya içerir:</h1>
<h1></h1>
node_modules
.git
.idea (JetBrains IDE metadata)
dist, build
__pycache__
log dosyaları
<h1></h1>
<h1>Bu dosyalar:</h1>
<ul>
<li>Gereksiz disk kullanımı oluşturur</li>
<li>Yedekleme sürelerini ciddi şekilde uzatır</li>
<li>Taşınabilirliği azaltır</li>
</ul>
<h1></h1>
<h1>Bu makale, Linux üzerinde rsync tabanlı akıllı bir yedekleme aracı (vcp) oluşturmayı anlatır.</h1>

Linux ortamında proje yedekleme çoğu zaman basit cp -r komutu ile yapılır. Ancak bu yöntem hem gereksiz dosyaları kopyalar hem de büyük projelerde ciddi performans kaybına yol açar. Özellikle .git, node_modules, .idea, dist, build, __pycache__ gibi klasörler hem büyük yer kaplar hem de yedek içinde anlamlı bir değer üretmez.

Bu problemi çözmek için rsync tabanlı bir “akıllı kopyalama” scripti kullanılabilir. rsync, sadece değişen dosyaları kopyaladığı için hızlıdır ve aynı zamanda belirli klasörleri hariç tutma imkanı sağlar.

Amaç, bulunduğun dizindeki projeyi otomatik olarak algılayıp sabit bir yedek klasörüne, proje adıyla birlikte kopyalamaktır. Böylece her proje ayrı bir klasörde düzenli şekilde saklanır.


<pre>cat &gt; ~/.local/bin/vcp &lt;&lt; ’EOF’ #!/usr/bin/env bash DST="/media/muslu/Projeler/Makdos/2026" SRC="$PWD" BASENAME="$(basename "$SRC")" TARGET="$DST/$BASENAME" mkdir -p "$TARGET" rsync -av \ --exclude=’.git/’ \ --exclude=’node_modules/’ \ --exclude=’.venv/’ \ --exclude=’__pycache__/’ \ --exclude=’.idea/’ \ --exclude=’dist/’ \ --exclude=’build/’ \ --exclude=’logs/’ \ --exclude=’graphify-out/’ \ --exclude=’OLDS/’ \ --exclude=’OLDs/’ \ --exclude=’YDK/’ \ --exclude=’MUSLU/’ \ "$SRC/" \ "$TARGET/" EOF chmod +x ~/.local/bin/vcp</pre>

<pre>cd /home/muslu/GolandProjects/</pre>
<pre>vcp</pre>

Script kurulduktan sonra herhangi bir proje dizininde sadece vcp komutu çalıştırmak yeterlidir. Sistem otomatik olarak bulunduğun klasörü hedef alır ve yedek klasörünü oluşturur.
Bu yapı özellikle GoLand, PyCharm ve benzeri IDE projelerinde avantaj sağlar. Çünkü bu projeler çok sayıda cache ve metadata içerir. Bu dosyaların hariç tutulması hem disk kullanımını azaltır hem de yedekleme süresini kısaltır.
Sonuç olarak bu yaklaşım, manuel kopyalama yerine daha kontrollü, hızlı ve tekrarlanabilir bir yedekleme sistemi sağlar.

Projelerinizi gereksiz veya istemediğiniz klasörleri atlayarak yedeklemek isterseniz Linux da bu komutu kullanabilirsiniz. 

Linux’ta Rsync Tabanlı Akıllı Proje Yedekleme Sistemi (vcp Scripti)

<h1>Mail sunucusu yönetimi, özellikle sorun giderme ve sistem performansını izleme açısından hayati öneme sahiptir. Aşağıda, Postfix mail sunucusunda yer alan /var/log/mail.log dosyasını kullanarak e-posta gönderimleri hakkında bilgi edinmenizi sağlayacak basit Bash komutları bulunmaktadır. Bu komutlar, günlük dosyası üzerinden belirli bilgileri filtreleyerek analiz yapmanıza yardımcı olur.</h1>

1. Günlükten Gönderenler
Aşağıdaki komut, belirtilen tarih için en çok e-posta gönderen adresleri listeler:

<pre>grep "from=" /var/log/mail.log | grep "$(date ’+%b %e’)" | awk -F’from=’ ’{print $2}’ | awk ’{print $1}’ | sort | uniq -c | sort -nr | head -3</pre>

<h3>Açıklama:</h3>
<h3>grep "from=" /var/log/mail.log: Mail log dosyasında gönderici adreslerini (from) içeren satırları bulur.</h3>
<h3>grep "$(date ’+%b %e’)": Bugünün tarih formatını kullanarak sadece o güne ait kayıtları alır.</h3>
<h3>awk -F’from=’ ’{print $2}’: "from=" ifadesinden sonrasını alır.</h3>
<h3>awk ’{print $1}’: Gönderen e-posta adresinin ilk kısmını alır.</h3>
<h3>sort | uniq -c | sort -nr: E-posta adreslerini sayar ve frekansa göre sıralar.</h3>
<h3>head -3: En çok e-posta gönderen ilk 3 adresi gösterir.</h3>

<h2>2. Postfix Kuyruğundan Gönderenlerin Listesi</h2>
Aşağıdaki komut, Postfix kuyruk yöneticisi (qmgr) aracılığıyla hangi adreslerin en çok e-posta gönderdiğini bulur:

<pre>grep "postfix/qmgr" /var/log/mail.log | grep "from=&lt;" | awk -F’from=&lt;’ ’{print $2}’ | awk -F’&gt;’ ’{print $1}’ | sort | uniq -c | sort -nr | head -3</pre>

<h3>Açıklama:</h3>
grep "postfix/qmgr": Postfix kuyruk yöneticisi tarafından işlenen kayıtları arar.
grep "from=&lt;": Gönderen adreslerini filtreler ve "from=&lt;" içeren satırları bulur.
awk -F’from=&lt;’ ’{print $2}’: "from=&lt;" kısmından sonrasını alır.
awk -F’&gt;’ ’{print $1}’: Gönderen e-posta adresini ayıklar.
sort | uniq -c | sort -nr: Adresleri sayar ve frekansa göre sıralar.
head -3: En çok e-posta gönderen ilk 3 adresi gösterir.

<h2>3. Belirli Bir Adresten Gelen Bağlantılar</h2>
Aşağıdaki komut, belirli bir e-posta adresi için bağlantı kayıtlarını gösterir:

<pre>grep "connect from" /var/log/mail.log | grep "bulent@deneme.com"</pre>

<h3>Açıklama:</h3>
grep "connect from": Bağlantı kayıtlarını arar.
grep "bulent@deneme.com": Sadece belirtilen e-posta adresine ait bağlantı kayıtlarını filtreler.

Postfix Mail Sunucusu için Log Analizi Komutları

Postfix

Başlat menüsünde “PowerShell” yazarak çıkan sonuca sağ tıklayın ve "Yönetici olarak çalıştır" seçeneğini tıklayın. 
 Adım 1: PowerShell ile Firewall Kuralı Ekleme
 UDP 53 portunu engellemek için PowerShell’de aşağıdaki komutu kullanarak yeni bir firewall kuralı ekleyin:
<pre>New-NetFirewallRule -DisplayName "MAKDOS - Block UDP - Inbound - DNS 53" -Direction Inbound -Protocol UDP -LocalPort 53 -RemoteAddress Any -Action Block</pre>
 Bu komut,gelen UDP trafiğini 53 numaralı DNS portunda (Domain Name System) engeller. 
<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/ekran-goruntusu-2025-04-17-12-15-12__291.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>

 Adım 2: PowerShell ile Firewall’u Aktifleştirme
 Yeni kuralı ekledikten sonra PowerShell ile aşağıdaki komutu kullanarak firewall’u etkinleştirin:
<pre>Set-NetFirewallProfile -Profile Domain,Public,Private -Enabled True</pre>

<img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/ekran-goruntusu-2025-04-17-15-53-03__249.png" alt="" style="height: auto;width: auto"/>

Yukarıdaki işlemleri gerçekleştirdikten sonra, sunucunuza gelen UDP 53 istekleri engellenecek ve Windows Güvenlik Duvarı ( Windows Firewall ) etkinleştirilecektir.

Sunucunuzu DNS Saldırılarından Koruyun: PowerShell ile Güvenlik Duvarı Kuralları

PowerShell ile Güvenlik Duvarı Kuralı Ekleyerek DNS Koruması Sağlamak

Windows

Ubuntu /var/log/ dizinin altında bulunan .log dosyalarındaki saat uyuşmazlığının çözümü
Aşağıdaki dosyaya giriyoruz.
<code>nano /etc/rsyslog.conf</code>
İlgili dosyaya aşağıdaki komutu ekliyoruz.
<code>$ActionFileDefaultTemplate RSYSLOG_FileFormat</code>
Daha sonra syslog’a restart atıyoruz.
<code>systemctl restart rsyslog</code>

.log dosyalarında gösterilen saatin yanlış olması durumunda yapılacaklar.

Ubuntu Syslog  .log dosyalarında saat uyuşmazlığı ve çözümü

Windows 11’in son güncellemeleri, bazı kullanıcıların Uzak Masaüstü Bağlantısı (RDP) sırasında bağlantı problemleri yaşamasına neden olabiliyor. Özellikle UDP protokolü ile ilgili yapılan değişiklikler, bağlantının sağlıklı çalışmasını engelleyebilir. Eğer siz de RDP bağlantınızda kesilmeler veya erişim sorunları yaşıyorsanız, bu problemi basit bir kayıt defteri ayarı ile çözebilirsiniz. Bu işlemleri kendi yerel bilgisayarınızda yapmalısınız.&nbsp;
<h3>Çözüm: UDP Protokolünü Devre Dışı Bırakma</h3>
Bu sorunu gidermek için Windows Kayıt Defteri’nde bir değişiklik yaparak UDP protokolünü devre dışı bırakmanız gerekiyor. İşte adım adım yapmanız gerekenler:
1. Kayıt Defteri Düzenleyicisi’ni Açın:
<ul>
<li>Windows + R tuşlarına basın ve "regedit" yazıp Enter’a basın.</li>
<li>Açılan pencerede Evet seçeneğine tıklayarak Kayıt Defteri Düzenleyicisi’ni açın.</li>
</ul>

<div style="text-align:left;"><img src="https://img.makdos.blog//media/temporaryimagefolder/asas-1__671.png" alt="" style="height: 580px;width: 1000px"/></div>

2. Gerekli Dizine Gidin:
<ul>
<li>Aşağıdaki yolu takip edin:</li>
</ul>
Computer\HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows NT\Terminal Services\Client

<div style="text-align:left;"><img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/asasassasa2__223.png" alt="" style="height: 580px;width: 1000px"/></div>
3. Yeni Bir DWORD (32-bit) Değeri Oluşturun:
<ul>
<li>Sağ panelde boş bir alana sağ tıklayın.</li>
<li>Yeni &gt; DWORD (32-bit) Değeri seçeneğini seçin.</li>
<li>Oluşturduğunuz değerin adını fClientDisableUDP olarak değiştirin.</li>
</ul>
4. Değerini Güncelleyin:
<ul>
<li>fClientDisableUDP’ye çift tıklayın.</li>
<li style="text-align:start;"><span style="color: rgb(0,0,0);background-color: rgb(245,245,245);font-size: medium;font-family: ui-sans-serif, system-ui, -apple-system, BlinkMacSystemFont, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, "Noto Sans", sans-serif, "Apple Color Emoji", "Segoe UI Emoji", "Segoe UI Symbol", "Noto Color Emoji;">Değer verisini (Value data) 1 olarak değiştirin.</li>
<li style="text-align:start;"><span style="color: rgb(0,0,0);background-color: rgb(245,245,245);font-size: medium;font-family: ui-sans-serif, system-ui, -apple-system, BlinkMacSystemFont, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, "Noto Sans", sans-serif, "Apple Color Emoji", "Segoe UI Emoji", "Segoe UI Symbol", "Noto Color Emoji;">Taban olarak Decimal seçili olduğundan emin olun.</li>
<li style="text-align:start;"><span style="color: rgb(0,0,0);background-color: rgb(245,245,245);font-size: medium;font-family: ui-sans-serif, system-ui, -apple-system, BlinkMacSystemFont, "Segoe UI", Roboto, "Helvetica Neue", Arial, "Noto Sans", sans-serif, "Apple Color Emoji", "Segoe UI Emoji", "Segoe UI Symbol", "Noto Color Emoji;">"Tamam" butonuna basarak işlemi tamamlayın.</li>
</ul>

<div style="text-align:left;"><img src="https://img.makdos.blog/media/temporaryimagefolder/sadasaa3__94.png" alt="" style="height: 580px;width: 1000px"/></div>
5. Bilgisayarı Yeniden Başlatın:
<ul>
<li>Yaptığınız değişikliklerin geçerli olması için bilgisayarınızı yeniden başlatın.</li>
</ul>

Bu yazıda windows 11 güncellemesi sonrasında uzak masaüstü bağlantısı kurulamaması sorunu ve çözümü ele alınmaktadır. 

masaüstü_bağlantısı

Windows 11 Güncellemesi Sonrası Uzak Masaüstü Bağlantı Sorunu ve Çözüm

Bu hata, Ubuntu tabanlı sistemlerde, Python paketlerinin pip ile doğrudan sistem genelinde yüklenmesini sınırlayan bir güvenlik önlemidir. Ancak, bu kısıtlamayı aşarak pip kullanmaya devam etmek mümkündür.
Sistemin "externally-managed" durumunu devre dışı bırakmak için aşağıdaki adımları izleyebilirsiniz:

<pre>rm /usr/lib/python3.12/EXTERNALLY-MANAGED</pre>

Dosyayı kaldırdıktan sonra, artık pip komutunu kullanarak Python paketlerini sistem genelinde yükleyebilirsiniz. Örneğin:


<pre>pip install fastapi</pre>

veya

<pre>python3.12 -m pip install -U fastapi==0.1.2.3</pre>

Python paketlerini yüklemeye çalışırken aşağıdaki gibi bir hata alıyorsanız, sisteminiz "externally-managed-environment" olarak yapılandırılmıştır: